Witam wszystkich planszoholików w przeddzień drugiej rocznicy odpalenia bloga. Niestety jutro prawie cały dzień będę w podróży, więc nie dam rady zrobić wpisu w 100% urodzinowego, ale może ktoś mnie wyręczy :)

Rozpoczęło się to od mojego wpisu typu zwariowana nastolatka w dniu 29 stycznia 2010 roku (http://planszoholik.pl/2010/01/29/powita/). Przez dwa lata pokazało się tu trochę wpisów – mam nadzieję, że ciekawych. Pisanie moich potów i komentarzy oraz czytanie Waszych sprawia mi niezmiennie wielką radość, dlatego też mam zamiar w dalszym ciągu uczestniczyć w uzależnianiu i deprawowaniu ludzi początkujących i już zdegenerowanych planszoholików.

Miałem kilka, mam nadzieję fajnych rzeczy na urodziny zrobić, ale trochę się pokomplikowało i nie dałem rady. Nic straconego i może uda się to wykonać w trochę późniejszym czasie. Na pewno w planie był jakiś konkurs i będzie, ale jak wrócę czyli po przyszłym weekendzie. Stanley pomaga mi w przygotowaniu pytań :) Stanley – pomagasz?

Dzisiaj czeka mnie jeszcze trochę przygotowania do wyjazdu, więc pozostaje mi życzyć wszystkim dużo czasu na granie, dużo gier i dużo towarzyszy do grania w nadchodzącym roku planszoholikowym :)

Jak by ktoś był zainteresowany, to na Amazonie UK jest Eketorp za 9,99 Funta + koszt wysyłki do Polski 5,65 Funta, więc dużo niżej niż gdziekolwiek u nas znalazłem. Oczywiście gra nówka :)

Skoro jest odzew pozytywny i juz nawet niektórzy mnie ponaglają to po raz trzeci podejmuję się organizacji zamówienia ze Spiele Offensive!
Zamawiać chcę w poniedziałek, więc mamy szansę na odbiór przed Świętami.
Lista zakupowa jest jawna, proszę dodawać w komentarzach, a ja będę podsumowywał w tresci posta (chyba, że ktoś chce niespodzianki/ prezenty – to proszę pisać do mnie na priv – serwat01 na wp.pl).

Koszt wysyłki 12 eur dzielony równo na liczbę uczestników

Lista

1. Stanley

Funkenschlag China +XXX

2 Berni

W roku smoka; Toledo

3 Osadnik

Helvetia

4 idha

Toledo; Union Pacific

5 vaski

Castle

Toledo

Klickado

Czwartkowy wieczór, dzieci usnęły, można w końcu być niegrzecznym. Nie muszę już być wzorem dla potomków – mogę w końcu atakować, niszczyć, przekupywać. Jednak w czwartek zdecydowaliśmy się na wariant mało agresywny – postawiliśmy na rozwój technologiczny i wynalazczość. Postawiliśmy na Cywilizację Poprzez Wieki!

Reguły są proste dla kogoś kto grał w komputerowy oryginał. Taka osoba na pewno fory na starcie, wie np. że podstawa to szybka zmiana ustroju i łatwiej kuma zależności między kartami, funkcje populacji, przyrost i konsumpcję. Nowa osoba pewnie będzie potrzebowaś ze 2 rozgrywek żeby nadrobić, bo raz, że gra jest złożona i ambitna, a dwa, że choć reguły proste, to jest ich dość dużo. Na pewno przydaje się mistrz gry, który pilnuje prawidłowego przesuwania znaczników i kosteczek u wszystkich nowych graczy. Jak już się ograć, to gra przyspiesza, bo w czasie, gdy 1 gracz kończy turę i przechodzi do etapu zaznaczenia zmian na swoich torach, to drugi gracz już może wykonywać swoje akcje, które zaplanował obserwując dostępność kart.

Pierwsza gra trwała 3,5 godz. jeśli dobrze pamiętam i pozytywne jest to, że każdy miał niedosyt i chcieliśmy grać dalej. Graliśmy w wariant zaawansowany, czyli średni. Każdy miał plan, każdy ciułał zasoby, a tu nagle koniec – niespodzianka! Jesteśmy gotowi na wariant pełny!
Gra jest dla mnie super, zawsze byłem fanem serii komputerowej, a zauważyłem, że moim towarzyszom tez przypadła do gustu mimo braku kontaktu z oryginałem. Ogólnie po tej rozgrywce moje oczekiwania co do gier wzrosły i krytycznie spoglądam na swój regalik wietrząc nowych kandydatów do wylotu.
Na marginesie dodam, że gra należy do Stanleya. Jakoś tak jest, że Stanley często kupi przede mną to co ja lubię i dzięki temu mam spore oszczędności budżetowe.
Reasumując Cywilizacja wskoczyła do TOP 3 – W co bym dziś zagrał.
Pozostałe 2 to Shogun i Railroad Tycoon, jakby ktos pytał;)

że ja umarłem albo już nie gram – ja po prostu nie piszę :/

Nie było mnie na planszoholiku już dawno i nie chcę się tłumaczyć bo w sumie nikogo to nie interesuje, ale muszę powiedzieć szczerze, że mnie opuściła chęć dzielenia się swoimi planszowymi przygodami lub ich brakiem. W sumie to chyba od nastroju mojego zależy a teraz chyba jest trochę lepiej :) Na pewno nie stało się to z powodu niegrania. W zasadzie to regularnie jakaś plansza zagości na stole choć ostatnimi czasy są to głównie lekkie rodzinne tytuły w związku z tym, że albo nie ma czasu albo nowa osoba przy stole i trzeba tłumaczyć. Jakoś tak wychodzi na to, że najczęściej jest to Stone Age, którego po prawie 20 rozgrywkach można prawie z zamkniętymi oczami grać ;) Jeśli pokazują się co najmniej 3 osoby to dochodzi do tego 7 Cudów Świata, które po kilkunastu partyjkach stały się małym wyzwaniem, ale nie nudnym.

Od około tygodnia choruję i nie mogę się pozbyć jakiegoś dziada z organizmu a do lekarza nie po drodze niestety. Wpływa to tylko w nieznacznym stopniu na moje samopoczucie, chociaż jakoś szybciej się męczę. Tak czy inaczej dzisiaj też mam przygotowaną partyjkę w coś – jeszcze nie wiem co, ale pewnie coś co zamknie się w godzince – tak jak mówiłem z grania nie zrezygnowałem.

Męczy mnie jeszcze jedna niewydolność, mianowicie poznawania nowych gier. Objawia się to tym, że straciłem cierpliwość do czytania instrukcji. Siadam i po dwóch stronach czegokolwiek mam dość i się zniechęcam. Mało tu wspomnieć o Automobile, które leży dobrych kilka miesięcy czekając na to, aż przeczytam instrukcję. Chyba trochę na łatwiznę zaczynam iść bo chętnie bym posłuchał zasad od kogoś kto grał i nie musiał wczytywać się samemu. W sumie to oprócz Automobile jest jeszcze kilka innych tytułów, które czekają na kogoś kto mnie olśni. W sumie to pisząc to uśmiecham się do berniego, który zna tajniki Autek i może zechciałby mnie kiedyś nawiedzić o rozsądnej porze najlepiej w dniach pon-śr po 20 :) Aha no i wtedy musiałbym jeszcze 2 sztuki graczy załatwić. Czy berni uważa, że to jest możliwe do zrealizowania?

W sumie to nawet jestem aktywny w miarę jeśli chodzi o gry bo sam zaczynałem się martwić. Rozpakowałem Scarab Lords, które leżało u mnie prawie rok gdyż szwabskie napisy mnie zniechęcały do czegokolwiek. Poczyniłem nawet krok, który ułatwi mi spojrzenie na bardzo ładne karty zeszpecone niemieckim hasłami.

Przetłumaczyłem napisy na kartach, które mają dodatkowe funkcje i naniosłem to do pliku, który teraz muszę tylko wydrukować na papierze klejącym białym, powycinać i nakleić na szpetne wyrażenia. W ten sposób germanofobi będą mogli zagrać ze mną w tę karciankę. Oczywiście jest jeszcze wspomniany wcześniej problem z niechęcią przedzierania się przez nowe instrukcje, ale jak już wykonam pracę to będę chciał zebrać plon w postaci choć jednej rozgrywki.

Cóż jeszcze? Miałem urodziny i … nie dostałem ani jednej gry.

Sprostowanie – brać marketingowa przygotowała dla mnie niespodziankę i w pracy dostałem coś, o czym napiszę osobnego posta ;)

Nowa gra wydawnictwa Bard
Miło mi powiadomić, iż na przełomie listopada/grudnia nakładem naszego wydawnictwa ukaże się polskie wydanie najlepszej gry strategicznej ostatnich lat
Zimna Wojna 1945-1989 oryg. Twilight Struggle Deluxe Edition.

W 1945 roku Alianci wraz z Sowietami zatrzymali hitlerowską machinę wojenną, a najgroźniejsza broń wymyślona przez ludzkość rzuciła Cesarstwo Japońskie na kolana. Dawne światowe potęgi zostały zastąpione przez dwa supermocarstwa: USA i ZSRR. Świat miał ledwie kilka miesięcy na złapanie oddechu zanim pojawiła się groźba nowego konfliktu. Ta wojna, odmiennie od poprzednich konfliktów, będzie toczona nie przez żołnierzy, a polityków i szpiegów, naukowców i intelektualistów, artystów i zdrajców.

„Zimna wojna 1945-1989” jest grą dla dwóch graczy, odwzorowującą czterdziestopięcioletni taniec intryg, wpływów i konfliktów zbrojnych między ZSRR i USA. Cały świat jest szachownicą, na której tych dwóch tytanów przesuwa pionki. Gra rozpoczyna się pośród ruin Europy, kiedy dwa supermocarstwa ścierają się o powojenne zgliszcza, a kończy się w 1989, kiedy na scenie pozostały już tylko Stany Zjednoczone.

Zawartość pudełka:

plansza przedstawiająca mapę świata
dwa arkusze ze znacznikami
zasady gry
dwie karty pomocy gracza
110 kart
dwie kostki sześciościenne
dodatkowa plansza na stosy kart
Liczba Graczy: 2
Wiek: 14+

Edycja Polska gry będzie posiadała unikalne komponenty – dodatkową planszę z polskim akcentem oraz najnowszy Faq z tyłu książeczki zasad.

Po długim czasie od pierwszej zapowiedzi Lacerta nareszcie zdradziła swoje plany wydawnicze na najbliższy czas. Obie z zapowiedzianych gier to dzieła Uwe Rosenberga. W najbliższym czasie będziemy się więc mogli cieszyć polską wersją Ora et Labora- gry, która premierę będzie miała na tegorocznym Essen oraz Le Havre, które na rynku jest już od 3 lat w wersji angielskiej i niemieckiej. Lacerta trzyma rękę na pulsie, na nowość Rosenberga czekają rzesze fanów i miło będzie zagrać „po polsku”. Zastanawiające dla mnie jest za to wydanie Le Havre, rodzinna pozycja to to nie jest więc masowo raczej się nie sprzeda a wszyscy, którzy bardziej w grach siedzą już zapewne swój egzemplarz po niemiecku czy angielsku kupili. Choć z drugiej strony można przypuszczać, że jest spore grono osób, które mimo wszystko rezygnowało z zakupu Havra zakładając, że jezyk obcy na kartach (mimo iż niewiele) to jednak przeszkoda. Dodatkowo w pudełku wraz z podstawką znajdzie się również dodatek, dotąd dostępny jedynie osobno. Zapewne też już niedługo na e-bayu i allegro zaczną się masowo pojawiać oferty sprzedaży od osób, które zapragną posiadać grę w ojczystym języku. Ja raczej swojego egzemplarza nie wymienię choć jeżeli uznam, że podniesie to zainteresowanie grą wśród znajomych to nie zawaham się. Natomiast Ora et Labora jak nic trafi na moją półkę :) Na swojej stronie Lacerta przebąkuje coś jeszcze o jednej grze (z pierwszej 50-ki BGG), którą chce wydać ale na razie nic konkretnego.

Właśnie zobaczyłem na GF post o nadchodzącym wrześniowym Mathandlu nr 10.

Do tej pory skorzystałem z edycji 8 i 8,5. Wymieniłem wtedy 7 gier (z 9 wystawionych) więc całkiem sporo, ale to wynikło z mojej szerokiej akceptacji co do tytułów, które chciałbym mieć i pewnej irytacji tudzież lekkich rozczarowań dotyczących tytułów przeze mnie posiadanych, których chciałbym się bardzo pozbyć nie tracąc przy tym pieniędzy. Mathandel jest do tego idealną okazją – ciężko tam raczej utrafić coś z TOP10 BGG, raczej można to potraktować jako okazję i zachętę do ekperymentów z grami – coś co mam mi się znudziło, spróbujmy czegoś nowego. Siłą rzeczy mało parwdopodobne jest upolowanie tutaj Agricoli czy Twilight Struggle.

Przyjęte przeze mnie gry miały różne losy:

EKETORP – hicior, którego nie oddam, tym bardziej, że podoba się Żonce

AMUN RE – raz grana, czuję, że ma duży potencjał, jeszcze pogram

PACIFIC TYPHOON – 1 raz grana, dla miłośników II wojny światowej, strasznie mnie kręci, ale ciężko jednak zebrać 5-6 osób o tym guście

HAVANA – sprzedana po 4 rozgrywkach, przyzwoita gra, która nie porywa mnie ani Żony

BORGIA – niegrana, cena w spiele offensive 3 eur, ale chciałbym ją wypróbować

FASOLKI – tu wiedziałem co biorę i w kolekcji zostanie, bez fajerwerków solidny tytuł zwłaszcza na wycieczki

RATTUS – nówka w folii poszła na prezent

Generalnie jestem zadowolony, chociaż średnia nie jest najlepsza. Na pewno nie żałuję niczego co oddałem.

Edycję 9 zignorowałem, bo jeszcze nie zdążyłem wypróbować tytułów z poprzedniej edycji.

Przy edycji nr 10 chcę zmienić podejście. Chcę wystawić dużo moich gier, ale będę super wybredny jeśli chodzi oto, co ja chcę. Moje gry lubię, ale nie chcę się przywiązywać. Chcę dostać to, na czym mi bardzo zależy, szczerze mówiąc wątpię, czy mi się uda, bo rarytasów na MH jest góra 15 szt. Ogólnie królują gry ze Spiele Offensive z działu sonderangebote.

Zobaczymy, urlop komplikuje mi mocno sytuację,nie wiem jak  będzie z netem, więc może nic nie wymienię

Nie było mnie na planszoholiku półtora miesiąca, ale chyba nastał dzień powrotu. Sporo się w tym czasie wydarzyło w moim życiu i w sumie mogę teraz z czystym sumieniem powiedzieć, że jestem człowiekiem po przejściach. Nie będę wnikał w to co się działo w tym czasie, ale „sie działo” – tzn. nie siedziało, żeby nie było, że w pierdlu wylądowałem ;) Zawirowania były poważne i nawet w połowie lipca pod wpływem emocji chciałem spławić planszoholika w klozecie, kasując wszystko, rozpieprzając kompa i sprawy serwerowe. Prawie, ale na szczęście kolejne dziwne wydarzenia przeszkodziły mi w tym i w ten oto sposób „moje drugie dziecko” – chyba mogę je tak nazwać ;) – żyje nadal.

Dzisiaj chyba wracam do gry. Na razie w przenośni ponieważ ten piątek nie będzie przeznaczony na granie. Tak czy inaczej będę się udzielał na planszoholiku i mam zamiar trochę pograć ;)

Przez ten okres półtoramiesięczny zagrałem 2 razy i to w ciężkiej atmosferze.

Mam nadzieję, że ciężkie dni już za mną i będę mógł się razem z Wami cieszyć graniem!

pozdrawiam

mars

Siła mojej depresji rozlała się na pozostałych planszoholików , chyba zabiłem tego bloga, no, może nie zabiłem, ale mocno osłabiłem :)

Dla Was wszystkich mam dobrą informację – już mi przeszło. Dalej mam więcej gier niż czasu, dalej mało gram, dużo mam, ale już mnie to nie dołuje. A przyczyną nowej energii jest oczywiście nowy nabytek! Nie wydałem ani grosza – dokonałem wymiany i jestem uradowany!

Zamieniłem Steel Drivera na Kolonię.

Miałem Wallace, mam kolejnego Dirka Henna.

Na tej wymianie jestem do przodu 1,17 kg (Kolonia waży 2,2 kg!)  czyli wagowo 113% zysku, a objętosciowo nawet 135% zysku. Krótko mówiąc pudło jest wielkie, ciężkie, pięknie wydane i ślinię się (oczywiście nie nad planszą) na myśl o pierwszej rozgrywce.

Rankingowo 722 pozycje w dół BGG – zobaczymy jak wielkość się przekłada na jakość!

Pierwsze wrażenie super – mnóstwo elementów, wielka plansza w formie puzzli (! – pierwszy raz taką widzę!), wydawaniczo 10/10.

Przejrzenie reguł – widzę pewne podobieństwo do Le Havre – kupujemy surowce, które przerabiamy na towary, które sprzedajemy UWAGA na różnych rynkach za różne waluty, a następnie DRUGA UWAGA kupujemy relikwie, gdyż jak wiadomo pieniądze to nie wszystko!

Gra na 3-6 osób, myślę, że im więcej tym lepiej. Nie mogę się doczekac debiutu. Plansza już rozłożona – sycę nią swoje oczy:)

Tak więc weź się w garść, geeku! – na takie gry warto czekać !!

Na wstępie muszę się wytłumaczyć… Żeby nikt przypadkiem nie podejrzewał, że nie trzymam się postanowienia o niekupowaniu nowej gry dopóki nie będę miał rozegranych przynajmniej trzech rozgrywek w tytuły, które mam. Trzymam się postanowienia i to bardzo. Ale tak się zdarzyło, że zbliżają się moje urodziny i moja kochana żona postanowiła już dziś obdarować mnie prezentem. Dziwnym trafem prezentem tym jest gra planszowa  :) Pomijając fakt, że sam grę wybrałem (i sam pośrednio za nią zapłaciłem), to nadal jest to prezent i jako taki nie łamie postanowienia!!

Carson City- plansza i komponenty

Ale do rzeczy- Carson City- krótko i poglądowo:

- Ekonomiczno-strategiczna gra planszowa osadzona w westernowym klimacie dla 2-5 graczy,

- twórca: Xavier Georges- autor takich gier jak Royal Palace czy ostatniego hitu z Essen- Troyes,

- czas gry ok. 90 min,

- mechanika wykorzystana w grze to „worker placement” ale z mykiem niespotykanym w grach z tą mechaniką (Agricola, Caylus) a mianowicie jedno pole akcji może zająć więcej niż jeden gracz i dochodzi wówczas do rewolwerowego pojedynku o to kto wykona daną akcję :) pojedynki rostrzyga się na podstawie „siły militarnej” (którą modyfikuje się w trakcie gry) i rzutu kostką (bądź w wariancie mniej losowym- za pomocą odpowiednich żetonów),

- wykupujemy parcele, budujemy drogi, stawiamy budynki (każdy spełnia inne funkcje i przynosi inne korzyści), korzystamy z pomocy wpływowych osobistości miasteczka, bijemy się o najlepiej umiejscowione parcele,

- pudełko wypchane po brzegi- dwustronna, duża plansza przedstawiająca miasteczko Carson City z roku 1858. Plansza podzielona na parcele, jedna strona planszy zawiera wariant miasteczka z rzeką. Ponadto w pudełku- 5 kompletów dla graczy (sympatyczne drawniane kowboje, znaczniki posesji, znaczniki punktacji i kolejności tury), drewniane znaczniki dróg, żetony budynków, żetony pistoletów, żetony pieniędzy w czterech nominałach, woreczek płócienny, żetony gór, żetony domów i karty(żetony) 7 postaci, które są dwustronne a więc każdą z postaci można wykorzystywać na dwa sposoby, dwie duże kości, karty pomocy gracza.

       Wszystko wygląda pięknie i zachęca do rozgrywki. Szukałem czegoś z negatywną interakcją, bo po Le Havre czy Agricoli czułem pewnien niedosyt. Carson City wygląda mi na pozycję przy której sporo się główkuje i optymalizuje a jednocześnie można wbijać szpile współgraczom i czerpać korzyści z ich nieszczęścia. Można na przykład napaść czyjś bank albo jakąkolwiek inną posiadłość i jeżeli właściciel jej nie obroni okraść ją z połowy dochodu :) Mam wrażenie, że dzięki tym pojedynkom mechanika całkiem nieźle współgra z tematem, zwłaszcza że w instrukcji istnieje wariant, że swoich kowbojów wysyła się na pola akcji jednocześnie na hura :) Losowość (rzucanie kostką w trakcie pojedynków) mnie nie odstrasza- bazową siłę militarną można kontrolować i zwiększać prawdopodobieństwo wygranej a z wynikiem pojedynku jest jak w życiu, nawet najlepszemu rewolwerowcowi może zaciąć się broń…

No wygląda to świetnie, kto gra i kiedy?…

plansza Carson City w trakcie przykładowej dwuosobowej rozgrywki

I kolejna zima odeszła w słodką otchłań niepamięci… Śnieg, mróz, lód, czapki, palta, rękawice już za jakiś czas na dobre trafią do szaf gdzie z wolna zostaną konsumowane przez mole i czas… Uwielbiam wiosnę, pisałem o tym kilka razy, wiecie tez, że w okresie przesileń staram się zaplanować i zorganizować sobie tematy pracy na kolejny okres. Do tradycyjnego grona gier planszowych w tym roku dołączy jeszcze jedno hobby…W prezencie urodzinowym od mojej ukochanej Kulali dostałem piętnastolitrowy, szklany gąsior do produkcji wina. Wino, szczególnie domowej produkcji od dawien dawna zajmow3ało wysoką pozycję na liście moich ulubionych dań, więc baardzo się ucieszyłem i aktualnie przygotowuje się do nastawienia pierwszego rocznika którym będzie półwytrawny, dwukrotnie (w planach) dosładzany Jabcok. Wina jabłkowe lubie od czasów zaawansowanej podstawówki więc jako produkt premierowy będzie w sam raz. Jeśli bylibyście ciekawi rzeczy związanych z domowym winiarstwem mogę się z Wami dzielić wrażeniami z produkcji soków i napojów.

Drugą grupą są oczywiście gry planszowe: w moim przypadku wycentrowane na prototypy wymyślanych gier:

„Moonwalkers„” jest gotowa, kilkukrotnie testowana w grupach: 12 i 17 lat, pracuje sprawnie i miło, dość emocjonująca i wymagająca sporo zapamiętywania i kombinowania. Losowość zmniejszona do niezbędnego minimum przy „randomowym” ułożeniu modularnej i stałej jednocześnie planszy. Jedynym elementem do przetestowania są używane układy zadań dla graczy, tak by w miarę zrównoważyć ich trudność.”

„Karciana Magia i Miecz” pierwsza edycja została rozesłana do zgłaszających się testerów (duże dzięki dla wszystkich którzy odpowiedzieli na ogłoszenie i podzielili się wrażeniami), wkrótce edycja druga, z kompletną pulą kart Lokacji, poprawionymi wartościami oraz dodanymi modyfikatorami. Mechanika „testu nożycowego” (copyright by mars) hula sprawnie i podbija interakcje pomiędzy graczami. W ramach podziękowań dla testerów w taliach pojawią się karty nawiązujące do osób które przyczyniły się do rozwoju gry.Jednocześnie, cały czas szukamy chętnych do rozgrywek w wersje beta KMiMa. Więcej o projekcie na stronie testerskiej…

„Przygodowy Młot Bojowy” to z kolei projekt polonizacji znanej i lubianej gry z rodzaju dungeon crawlerów „Warhammer Quest”. Za warstwą mechaniczno-merytoryczną stoi Yoshi, wieloletni gracz i znawca Questa, od kilku lat tłumaczy i tworzy pełną wersje gry, zbierając setki artykułów i dodatków wypuszczonych przez GW i wydanych w periodykach takich jak „White Dwarf”. WHQ PL 1,5 jest tak zwanym „omnibusem” czyli próbą kompletnego zestawienia wszystkich wydanych do tej pory elementów gry (coś jak Space Hulk 3 ed). Yoshi nie ogranicza się jednak tylko do tłumaczenia artykułów i zasad, po wieloletnich rozgrywkach i zebraniu odpowiedniej puli doświadczeń modyfikuje i rozwija grę dodając własne pomysły i patenty.  Całość jest projektem fanowskim i będzie udostępniona za darmo do samodzielnego wydruku i przygotowania. Ja ze swojej strony zapewniam wsparcie graficzne (redesign kart i elementów gry) i obsługę bloga. Więcej informacji o Przygodowym Młocie Bojowym…

Tyle newsów na dzisiaj, do przeczytania i miłej wiosny!

Serwus!

Dawno nie pisałem, dawno się nie udzielałem. Co-po-niektórzy wiedzą, że mocno pochłaniały mnie sprawy zawodowe ale teraz mam już luz i przyszedł czas na zasłużony (jak mniemam) urlop :) Pakujemy się z żoną i jak zwykle w takich momentach naszym celem staje się urocze z wielu względów miejsce, a mianowicie Borne Sulinowo. Moje nieudzielanie się na blogu szło też w parze z nieudzielaniem się w graniu i zamierzam to właśnie w Borneo nieco nadrobić. Tym razem jednak postanowiłem sam nie wybierać „zestawu wyjazdowego” ale pozwolić na to żonie, żeby mieć w miarę pewność, że to co weźmiemy wyląduje choć raz na stole. Już na wstępie nie jest źle- moja żona zapowiedziała, że codziennie będziemy grać w inną grę a bierzemy ze sobą: Agricolę z Torfowiskiem, K2, Caylusa, Thurn und Taxis, Tinners’ Trail i Alexandrosa. Będziemy tam 6 wieczorów więc jest szansa spełnić obietnice żony. Nie udało mi się niestety przemycić Zostań menadżerem, Vinhosa a zwłaszcza Brassa, który po wczorajszej rozgrywce online z Palmerem i bernim na nowo rozpalił w moim sercu ogień ;) Liczę jednak, że znajdą się chętni na jakąś późnowieczorną partyjkę online któregoś dnia  (Palmer? berni? a może osadnik? może jeszcze ktoś? marsa nie pytam bo on twardo broni się przed wirtualnymi rozgrywkami).

A jak wrócimy nie zamierzam spuszczać z tonu. Brass skomli do mnie, Vinhos czeka na swój debiut, a poza tym mam ochotę na jakąś strategię- Antike, Eufrat i Tygrys albo Szogun. Panowie- krewni i znajomi moi- szykujcie się na wieczory planszowe u Stanleya!

See U wszyscy!!!!

Przyznam, że posiadanie dziecka zupełnie różni się od tego co sobie wyobrażałem… Pomijam wszystkie aspekty związane z porodem i załatwianiem formalności które wtapiają w system takiego małego człowieka, bardziej zadziwiająca jest zmiana priorytetów i wartości związana z pojawieniem się malucha. To co do tej pory wywoływało rozdrażnienie i  frustracje, trafiło do pokaźnego pudełka z napisem „całkowity zlew”, powiększając i tak spora dotąd grupę spraw które z naturalnym wdziękiem były mi obojętne.

Ale, że natura nie znosi próżni, w głowie pojawiły się nowe schizy i wkręty, najczęściej związane ze zdrowiem maleństwa. Od koloru skóry, ilości wchłanianego/wydalanego pokarmu, wydawanych dźwięków, zapachów i wibracji… Żeby zapobiec przegrzaniu się ośrodka troski w mózgu, organizm reaguje podsuwając tematy zastępcze, przy których następuje powolna regeneracja postrzępionych nerwów. W moim przypadku, oczywiście, skupienie skoncentrowało się na grze planszowej. Co prawda, czas który będę mógł poświęcić na jakąkolwiek rozgrywkę wydaje się dość odległy, to od czego jest praca, oferująca możliwość odpoczynku, snu i pracy nad własnymi projektami… Niestety, nie moja, jednak pozostała godzina dziennie spędzona w zatłoczonej Szybkiej Kolejce Miejskiej, gdzie będąc ściskany i upodlany przez niehumanitarne warunki jazdy, mogę sobie poprojektować.

Okrągła gra została skończona, teraz czas na napisanie instrukcji oraz dokładne przetestowanie na różnych graczach: w grupie gimnazjalistów poszło bardzo dobrze, została oceniona na szybką, prostą i mózgożerną (mimo iż wymaga tylko umiejętności dodawania do 20 w dwóch kierunkach). Kiedy tylko Miq pozwoli ojcu na wyjście na miasto, rzucę ją przed okrutnych testerów z warszawskiego Moonsoona (aktualnie podczas przeprowadzki).

Druga gra to świeży projekt, oparty na jedynej grze planszowej która w pełni zasługuje na przymiotnik kultowa: Magia i Miecz. Wiem, że w środowisku graczy (a raczej Graczy) MiM jest uważany za bajkowego klona Chińczyka i raczej poniewierany, ale dla mnie jest to gierka z duszą. Szkoda mi było genialnych ilustracji Grzegorza Komorowskiego z pierwszej polskiej edycji oraz magii związanej z nazwami kart („Rzygacz” czy „Mieszek złota”), więc postanowiłem zlepić prostą gierkę karcianą opartą na słowackim silniku Dvorak oraz MiMie właśnie. Karciana Magia i Miecz (kryptonim KMiM), ma kilka cech nie występujących w oryginale: zmieniony sposób poruszania się (mniej losowy), zmieniony system walki (oparty na teście gry kamień/papier/nożyce: genialna sprawa, w praktyce daje niesamowitą frajdę i kopa podczas starć), dodany element budowania własnej Marchii (to pozostałość po Heroesach) oraz kilka patentów które dość ciekawie komponują się ze znanymi motywami graficznymi z gry-legendy lat 80tych.

Niestety, chroniczny niedobór wolnego czasu, uniemożliwia mi dokładne testowanie talii, dlatego zwracam się do wszystkich Planszoholików o pomoc w testach: polegałaby ona na pobraniu pliku z 9 arkuszami kart, wydrukowaniu ich i umieszczeniu np. w koszulkach z kartami rozmiaru standard, zapoznaniu się z beta instrukcją oraz rozegraniu kilku niepełnych partyjek z użyciem nieukończonych kart. Wszystkie uwagi, komentarze, pytania, wskazówki i pogróżki będą dla mnie niezwykle cenne i wartościowe. Aha, wszyscy uczestniczący w testach gracze otrzymają plik z końcową wersją gry oraz wpis do instrukcji,  jako nagrodę za stresy związane z obcowaniem z nieskończonym projektem. Więcej informacji podeślę po kontakcie mailowym (roody@o2.pl).

Osoby niezainteresowane testowaniem zapraszam do zerknięcia na dokumenty opisujące grę, talię i karty.

Jednocześnie , jedną ręką kręcąc ciepły, glicerynowy czopek, pozdrawiam Wszystkich Braci i Siostry w uzależnieniu od dzieci i gier.

Serwus.

Rok temu – w dniu 29 stycznia 2010 na planszoholiku wprowadziłem pierwszy zapis http://planszoholik.pl/2010/01/29/powital/

Od samego początku każdy wpis bez wyjątku, choć w części traktował o grach planszowych. Gry planszowe to moja odskocznia od codzienności. Myśląc o grach plnszowych potrafię się zrelaksować, zapomnieć o problemach. Wystarczy myślami wejść na tor zakupu kolejnej gry i już mamy dla nich zajęcie na pokaźny kawałek czasu.

W ciągu ostatniego roku na blogu pojawiło się 514 opublikowanych wpisów. Oznacza to prawie półtora wpisu dziennie :)

Stworzyłem 15 kategorii ale wiadomo, że ogólna cieszyła się największą popularnością.

Pisanie na blogu dostarczyło mi sporo rozrywki i wewnętrznej satysfakcji.

Co jeszcze? Było nawet kilka konkursów i naliczyłem, że rozdane zostało 8 gier: 4x Football Ligretto, 1x Emerald, 2x Chaos, 1x China. Wypadałoby poszerzyć listę rozdanych gier nie? Taki mam zamiar! Skoro mamy pierwszą rocznicę to jest okazja na nowy konkurs. Dzisiaj go nie odpalę z powodów zdrowotnych. Nie bardzo przy kompie mogę siedzieć i odpoczywam offline raczej. W ramach odpoczynku mam zamiar co najwyżej zagrać w Le Havre – żona obiecała, w końcu chory jestem i wymagam opieki ;)

Lada dzień obiecuję, że pojawi się konkurs i oczywiście zapraszam do udziału – nawet Palmera ;) osadnik też może zagrać bo potem będzie marudził przez kolejne pół roku.

Wczoraj rano karetka powiozła mnie do szpitala. Sobotni incydent i do tego przepracowanie przyniosło efekt w postaci słabszego dnia. Na Borowskiej po badaniach dostałem w żyłę i od razu lepiej się poczułem. Zdarzenie to trochę mnie przystopowało i postanowiłem w weekend odpocząć, nie szaleć, nie pracować.

Dzięki temu dzisiaj byłem w domu o w miarę normalnej porze i mogłem zjeść normalnie obiad. Podczas obiadu chwyciłem wczorajszą Gazetę Wrocławską, w której na drugiej stronie zauważyłem tytuł, który zaparł mi dech w piersiach:

MISTRZOSTWA ŚWIATA W LĄDKU-ZDROJU. NA PLANSZY

Chwila wielkich emocji, aby pochłonąć dobrze zapowiadający się artykuł. Po pierwszym zdaniu jednak zwątpiłem – w gazecie o tym piszą a ja jeszcze o tym nic nie wiem? Lektura reszty artykułu uspokoiła mnie (niestety). Faktycznie mamy mistrzostwa na planszy, ale pytanie jakiej planszy. Lądek-Zdrój wymyślił sposób na promocję miasteczka wydając grę za całe 23 zł. Nie ma co narzekać w końcu „gra jest kolorowa”! Co więcej oprócz kostki i pionków ma jeszcze informator! Czy to nie jest hit sezonu? Z jednej strony jest to planszówka i fajnie, że ludzie kupują, ale potem nie dziwmy się, że jak się kogoś spyta o gry planszowe to  człowieczek odpowie chińczyk, scrabble, kostka, pionki.

No to zaniedbałem planszoholika. Przez 5 dni ani razu nie miałem okazji zajrzeć na bloga i widzę, że zapuszczony ;) Wyjazd miałem bardzo udany. Na targach trochę się zawiodłem i wydaje mi się, że już w Basel były lepsze, mimo że większe. Trochę kontaktów jednak podłapaliśmy, więc ostatecznie nie było tak źle. Po targach został nam weekend na zwiedzanie Londynu. Ponieważ już kiedyś go zwiedziłem to te dwa dni zostały przeznaczone na shopping.

Wierny giermek Janek przygotował listę sklepów z grami i to właśnie one i Hamleys poszły na pierwszy ogień. Hamleys w skrócie to kilka pięter z samymi zabawkami – na prawdę wypas. Niestety gier za wiele nie było, albo raczej nic mnie nie zainteresowało. Najciekawszy był Orc’s Nest (czy jakoś tam) ale niestety ceny albo na poziomie naszych albo wyższe – jedynie Power Grid był za 19 poundów co można nazwać okazją. Uznałem, że jak mam na siłę coś kupować to lepiej zostawić ten zakup na nasz kraj. Dzięki temu cała waliza była wolna na produkty oznakowane metką SALE. Zakupiłem nawet dodatkową torbę, żeby pomieścić wszystkie szmaty. Wydałem w sumie tyle kasy ile przez cały rok nie idzie na ubrania. Po moim powrocie żonie się oczy uśmiechnęły widząc zawartość bagaży. Prezentów co niemiara i tu upatruję swoją szansę aczkolwiek może być to zbytni optymizm – jakby na to nie patrzeć sam wróciłem z nową kurtką, 3 parami butów, 4 koszulami, 3 swetrami, koszulkami i innymi badziewiami. ALE! Ale nie kupiłem gry i to oznacza, że mogę chyba na jakiś drobiazg liczyć, może choćby 51 stanek. Po weekendzie coś może zacznę marudzić celem otwarcia drzwi do lepszej przyszłości.

W tym momencie lepnąłem sobie klapsa w twarz celem przywrócenia do porządku. Przecież dopiero mówiłem, że kończę z nowymi grami a już coś kombinuję. Ach, to chyba ma jakiś związek z planszoholizmem.

Aha, nie kupiłem gry w UK co wcale nie oznacza, że nie będzie nagrody w konkursie urodzinowym :)

Niestety ten tydzień też nie zapowiada się dobrze jeśli chodzi o mój nałóg. Sporo pracy a po pracy znowu praca przy remoncie. Dobrze, że jakoś idzie do przodu, ale czas niestety ograniczony co wydłuża imprezę.

Dobra nie marudzę i zabieram się do następnego ważnego zajęcia.

Pozdrowionka dla planszoholików!

Ano tak się szczęśliwie udało przeżyć kolejny rok i na okoliczność tej rocznicy nawet kilka gier zainkasowałem, zatem niniejszym pozwolę sobie na małe chwalipięctwo. Pierwszy i najbardziej oryginalny tytuł to K 517. Ta mało znana gra, zaczynająca się na łodzi podwodnej, łączy cechy kilku znanych hitów. Ogólnie chodzi o to, aby grając trzema taliami kart wejść Apallachianami na 7 himalajskich szczytów i postawić na każdym po 1 cudzie……

Chyba już wiecie co dostałem, same hiciory z Essen 2010 – K2, 7 cudów i 51 stan!!!

Żonka mnie pięknie zaskoczyła najpierw K2 – grę dostałem o północy zaraz po pierwszych życzeniach. Skarb od razu mi wyłuskał zasady i dawaj szybka partyjkę!! Miodzio, udusiłem ludzika co prawda i mam lekkie wyrzuty sumienia, ale podobno przechodzą po 3 rozgrywkach z zimową pogodą.

O ile sam fakt, że prezent miał postać grzechoczącego prostopadłościanu, nie był dla mnie zaskoczeniem, a nawet miałem nieśmiałą nadzieję na taki upominek, to jednak byłem w szoku, że dało się jej to dostać, myślałem że czekamy na nowy transport z Chin a tu proszę – zona dała radę! Szacun, Skarbie!!!

Druga niespodzianka czaiła się na mnie rano przed wyjściem do pracy – gdy juzżstałem ubrany synek przytargał mi drugie pudło – od niego i od babci, której jednak znowu nieoceniona żona podpowiedziała co osadnicy lubią najbardziej:) Po rozerwaniu papieru oczom mym ukazał się Kolos Rodyjski – łał, 7 cudów. Wieczorem udało się rozegrać 1 partyjkę na 4 osoby, a oto pierwsze wrażenia:

Gra szybka, faktycznie pół godziny na rozgrywkę, świetny mechanizm handlu i rywalizacji tylko z sąsiadami powoduje, że większa ilość osób nie wydłuża czasu rozgrywki – stąd aż do 7 graczy. Myślę, że to może być super gra na wakacje, spotkania w większym towarzystwie niekoniecznie geeków. W trakcie rozgrywki nie wiadomo kto wygrywa, kart jest 18 na głowę, każda ma swoją wartość, więc każdy sobie gra a na koniec się okazuje, jak ci poszło. Jest jednakowoż element rywalizacji i pole do zagrań taktycznych. Stawiając na zbrojenia punkty dostajemy za przewagę nad sąsiadem, a nie za wartość kart. A element taktyczny polega na wykorzystywaniu kart zbyt cennych dla sąsiada do budowy własnego cudu. Zagraliśmy tylko raz, mam ochotę na większą eksploatacje tytułu. Lekkie rozczarowanie to jakość kart i pudełka – do K2 naprawdę wiele brakuje, a po 20 rozgrywkach podejrzewam ze będą widoczne ślady na kartach.

No i ostatni prezent 51 State. Dotarł z lekkim opóźnieniem, przez co mogę powiedzieć że był najbardziej wyczekiwany :) Jeszcze nie grałem, ale mam wielką ochotę. Obfitość tytułów oraz brak czasu i zdrowy rozsądek powoduje, że na wishlist został tylko Perykles lub inna gra strategiczno – wojenna, no może jeszcze Imperial. No i w sumie klasyki by się przydały – Puerto i Agricola. I Twilight Struggle, jakbym miał z kim zagrać. Może jeszcze Here I Stand.
W każdym razie na wiszliscie została już tylko jedna pozycja, więc na razie nic nie kupuję, tylko gram, gram, gram.

Zapraszam

PS
A pod choinkę dostałem MR JACK IN NY.
A bratu dałem Duel in The Dark. Od razu wytłumaczyłem, złoiłem go dwa razy. Gra jest boska, chyba sobie kupię kiedyś (brat mieszka w Krakowie, więc za często razem nie pogramy). Gra przepięknie wydana, wiesz za co płacisz (7 cudów to jednak zdzierstwo – radzę poczekać parę miechów, na bank stanieje) plansza klimatyczna przypominająca mapy wojskowe na stołach dowódców z filmów o bitwie o Anglię. Jak ktoś lubi wczuć się w klimat II WŚ to szczerze polecam. Wydaje mi się, że nawet można zagrać z żoną – to w sumie gra blefu, nie ma walki i przemocy, nie traci się samolotów tylko zdobywa punkty, mało przemocy, dużo patrzenia w oczy – co ten drań teraz zrobi ????
zdecydowanie dobra gra z żoną, zwłaszcza jeśli chcecie jej udowodnić, że jednak umiecie czytać w jej myślach. Mr Jack się chowa :)

Wczorajszy dzień należał do bardzo przyjemnych. Po pierwsze miła rodzinna atmosfera a po drugie prezenty! Około godziny 16 byliśmy już u moich rodziców. Zapakowaliśmy prezenty, jakieś żarełko i do tego wziąłem Small Worlda licząc na to, że mój niegrający brat zainteresuje się. Zaraz po przyjściu postanowiłem spróbować zaatakować małym światem, zanim zasiądziemy do stołu. Niestety nie poskutkowało. Przed samym jedzeniem, spakowałem grę i trochę zawiedziony udałem się do stołu. Po obfitej kolacji przyszła kolej na słodkości. Pod koniec uczty zaproponowałem dobranie się do prezentów umieszczonych pod choinką. Trochę mało ekologiczne są takie święta, szczególnie jeśli pakujemy w papier kolorowy. Po rozpakowaniu do niczego się nie nadaje i trzeba wywalić. Trochę lepiej wygląda sytuacja z torebkami, których można używać kilkakrotnie. Po rozpakowaniu prezentów brat spytał co to za grę przyniosłem i że może zagramy – niezły refleks ma :) Nie musiał powtarzać. Od razu przygotowałem planszę dla 2-ch graczy i objaśniłem zasady. Pomimo tego, że tylko raz kiedyś grał ze mną w Dominiona to łyknął prościutkie zasady Small Worlda od razu. W zasadzie to nie tylko łyknął ale i dobrze się nimi napoił bo nasza 40 minutowa rozgrywka skończyła się moją sromotną klęską aż 50 punktami! Beginners luck! Ja się bardzo ucieszyłem, że dostałem w dupsko. Mam nadzieję, że ta rozgrywka i drobny prezent w postaci Football Ligretto :) trochę pchnie go w krainę planszoholików.

Teraz wróćmy do prezentów. Pod choinką w tym roku zastałem  zapasy na przyszły rok. Po pierwsze związany z wigilijną rozgrywką dodatek do SW.

Przejrzałem kilka kart i już czuję, że będzie niezła zabawa, szczególnie gdy SW wrócił do łask i mam zamiar grać w niego częściej :)

Po drugie duże pudło z planszą o wymiarach 56 x 76 cm. Co to jest? Dla ułatwienia jeszcze element – niezbyt charakterystyczny, żeby nie było za łatwo :)

To nie wszystko. Jest jeszcze jeden wypas o charakterystycznych elementach, których nie pokażę. Dla ułatwienia fragment następujący:

Banalne nie? ;)

Aha na sam już koniec jest jeszcze jedna niewiadoma nawet dla mnie. W jednym z zawiniątek odnalazłem karteczkę z informacją:

Plotki głoszą, że to też gra, ale jak to już nie wiem. Mam kilka typów, ale po Świętach będzie kolejna niespodzianka :) To lubię!

Dużo zdrowia, pięknych choinek, pyszności na stole, niesamowitej atmosfery rodzinnego ciepła, wielu grzechoczących subtelnie paczek pod choinką i niezliczoną ilość udanych rozgrywek dla wszystkich graczy i planszoholików życzę ja, poooq.

Przy okazji, jeszcze lepszego, nowego roku, pełnego wolnego czasu i satysfakcjonujących wyzwań. Dwie jedynki w numerze rocznika to genialna wróżba na następne 12 miesięcy. Niech się rozwija nam nasz blog, ku szczęściu i chwale!